BİR QƏHRƏMANIN ARDINCA…

3 dəq oxu
Xəbər
Bu gün Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı Ehtiram İsrail oğlu Əliyevi son mənzilə yola saldıq. 15 noyabr 2026-cı ildə dünyasını dəyişən Ehtiram qardaşımız noyabrın 16-da II Fəxri xiyabanda torpağa tapşırıldı. Onunla vidalaşmaq ağırdır. Bir ailə əzizini, döyüş yoldaşları silahdaşını, xalqımız isə ən çətin günlərində Vətənin müdafiəsinə qalxmış oğlunu itirdi.
Azərbaycan Respublikası Milli Qəhrəmanlarını Tanıtma İctimai Birliyi adından və şəxsən öz adımdan Ehtiram Əliyevin ailəsinə, yaxınlarına və döyüş yoldaşlarına dərin hüznlə başsağlığı verirəm. Uca Allahdan mərhuma rəhmət, doğmalarına bu ağır itkiyə dözmək üçün səbir diləyirəm.
Ehtiram Əliyev Azərbaycanın müstəqilliyi və ərazi bütövlüyü uğrunda şücaət göstərmiş Vətən oğullarından idi. Onun da mənsub olduğu döyüşçü nəslinin gəncliyi müharibənin ağır sınaqlarından keçdi. O illərdə insanın qarşısında çətin bir seçim vardı: təhlükədən uzaq durmaq, yaxud həyatını riskə atıb torpağını müdafiə etmək. Ehtiram qardaşımız Vətənin müdafiəsini seçənlərdən oldu. Bu seçimin qiymətini bilmək, onun xidmətlərini unutmamaq bizə düşür.
Qəhrəmanlarımız haqqında danışanda çox vaxt onların döyüş yolunu, göstərdikləri igidliyi xatırlayırıq. Bəs döyüşlərdən sonrakı həyatları ilə nə qədər maraqlanırıq? Səhhətlərindən, ailə qayğılarından xəbərimiz varmı? Onların da yorulduğu, xəstələndiyi, köməyə ehtiyac duyduğu günlər olur. Döyüşdə mətin olan insan bəzən öz dərdini söyləməyə çətinlik çəkir. Qürurunu qorumaq üçün susması isə hər şeyin qaydasında olduğu anlamına gəlmir.
Elə buna görə də qayğı göstərmək üçün həmişə müraciət gözləməməliyik. Xəstəxanada yatan qəhrəmanın halını soruşmaq, müalicəsi ilə maraqlanmaq, ailəsinə dayaq durmaq üçün xüsusi dəvətə ehtiyac yoxdur. Vaxtında uzadılan əl insana güc verir. Gecikəndə isə geriyə ağır bir təəssüf qalır: kaş sağlığında yanında olaydıq, kaş bir dəfə də zəng edəydik. O “kaş”ların yükünü sonradan heç bir söz yüngülləşdirmir.
Başsağlığına gələnlər dağılışandan sonra ailə öz itkisi ilə baş-başa qalır. Evdəki boş yer, açılmayan qapı, eşidilməyən səs hər gün o yoxluğu xatırladır. Ailəyə ehtiramımız da məhz bundan sonra sınanır. Aylar keçəndə qapılarını döyəcəyikmi, övladlarının taleyi ilə maraqlanacağıqmı? Onların dərdini unutmadığımızı münasibətimizlə göstərməliyik. Qəhrəmanın övladları atalarının adına duyduqları qürurla yanaşı, xalqın onlara sahib çıxdığını da hiss etməlidirlər.
Həyatda olan 13 Milli Qəhrəmanımıza və 49 Vətən Müharibəsi Qəhrəmanımıza sağlıqlarında dövlət qayğısı və millət sevgisi göstərməliyik ki, böyüyən gənclərimiz bizə lənət oxumasınlar.
Bu fikri ağır hesab edənlər ola bilər. Amma sabah övladlarımız bizdən soruşanda ki, “Vətən üçün canını təhlükəyə atan insan öz çətin günündə kimin dəstəyini gördü?”, nə cavab verəcəyik? Gənclərə qəhrəmanlığı nümunə göstəririksə, həmin qəhrəmanlara münasibətimiz də dediyimiz sözə uyğun olmalıdır. Uşaq böyüklərin danışdıqlarını dinləyir, gördüklərini isə yadda saxlayır. Bizim bugünkü davranışımız onun sabah Vətənə, dövlətə və insanlara münasibətinə təsir edəcək.
Mənbə
1 mənbə



